ღმერთო დიდებულო! ეს რა ვნახე?! - იოსებ ჭუმბურიძე

პუბლიცისტი იოსებ ჭუმბურიძე სოციალურ ქსელში წერს:

“ღმერთო დიდებულო!

ეს რა ვნახე?!

***

პირველი კლასის სახელმძღვანელო.

არავითარი იაკობ გოგებაშვილი.

არავითარი „დედა ენა".

წიგნს აწერია:

„ქართული

წინასაანბანო

მოსწავლის რვეული

პირველი ნაწილი"

გარეკანზე ნახატია:

გოგონას ხელში წიგნი უჭირავს.

წიგნს „დედაენა" აწერია და არა „დედა ენა".

ავტორი, ანუ იაკობ გოგებაშვილი იქაც არ ჩანს.

***

წიგნშიც ჩავიხედოთ.

პირველკლასელი სკოლაში მიდის.

წერა-კითხვა უნდა ისწავლოს.

ჯერ ანბანია შესასწავლი.

მაგრამ ეს წინასაანბანოა.

კეთილი, მაგრამ რას გულისხმობს წინასაანბანო?

პირველკლასელს პირველსავე გაკვეთილზე ასეთ დავალებას აძლევენ:

„გაიხსენე, რას გრძნობდი, სკოლაში პირველად რომ მოხვედი. მზის გულში ჩახატე შესაბამისი ხატულა".

***

განსაცვიფრებელი ამბავია:

პირველკლასელს პირველსავე დღეს ამას ეკითხებიან?!

ეს კიდევ არაფერი.

მომდევნო დავალება ვნახოთ.

მძივი დაუხატავთ.

„გააფერადეთ მძივის იმდენი მარცვალი, რამდენი მარცვალიცაა თქვენს სახელში".

ტავტოლოგიაზე თვალი დავხუჭოთ და მთავარი ვიკითხოთ:

სკოლაში ორი დღის მისულმა პირვეკლასელმა იცის, მარცვალი რა არის?!

ეს ჯერ ვინმემ ასწავლა?!

მომდევნო გაკვეთილი:

„დილა ტყეში".

ნახატებზე ვხედავთ ნიორს, კუს და ლოკოკინას.

დავალება:

„დააკვირდით ნიმუშებს. სურათების ქვეშ ჩახატეთ იმდენი რკალი, რამდენი მარცვალიც აქვს შესაბამის სიტყვას".

ისევ მარცვალი?!

და ნიორი ტყეში?!

ღმერთო დიდებულო?!

***

საჭიროა გაგრძელება, ამ „წინასაანბანოს" უვარგისობა რომ დავიჯეროთ?!

***

ვისი შექმნილია ეს „წინასაანბანო?"

ავტორები:

თამარ ჯაყელი, თამარ მახარაძე, ზურაბ ვახანია, ვერიკო სომხიშვილი, ნანა ბურძენაძე.

ხუთი ავტორის „შემოქმედება".

სიბნელე ტყეში!

***

ამათგან მხოლოდ ვახანიას ვიცნობ.

უფრო ზუსტად, მის(?!) მას კი არა, მის „დედა ენას", რომლითაც ოტია იოსელიანი განსაკუთრებით იყო აღშფოთებული.

იქ ასეთი ტექსტები იყო: „ვირთხის ხახა შავია"...

***

თოთხმეტი წელია, საქართველოში ყველაფერი ბიძინა ივანიშვილს ბრალდება.

დარწმუნებული ვარ, ამასაც მას დააბრალებენ!

***

ღმერთო დიდებულო!..

***

მთავარი:

იაკობ გოგებაშვილის „დედა ენა" კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლია და ქართულ სკოლაში ანბანი და წერა-კითხვა მხოლოდ ამ დიადი წიგნით უნდა ისწავლებოდეს.

ალტერნატივა დაუშვებელია.

ეს კანონის მოთხოვნაა”.